Echtpaar Verboom viert diamanten bruiloft

KOLLUM

Woensdag 15 juli was het echtpaar Joop Verboom en mevrouw Bosgraaf uit Kollum 60 jaar gehuwd en vierden hun diamanten bruiloft. Burgemeester Bearn Bilker bracht namens de gemeente Kollumerland c.a. op 16 juli de felicitaties over. Het echtpaar kreeg een prachtig boeket bloemen en een boekje over de gemeente Kollumerland c.a. uit handen van burgemeester Bilker.

„Wat vliegt de tijd”, zegt Tjikke Verboom-Bosgraaf (85) en daar is haar man Joop Verboom(85) het roerend mee eens. „We kenden elkaar al jaren vóór ons huwelijk. Ik ben geboren in Kollum (Augsbuurt-Lutjewoude). Toen het grote gezin Verboom met 8 jongens en l meisje in Kollum ging wonen kwam Joop al in beeld. Als geboren Hagenaar sprak hij Hollands en dat vond ik fantastisch. Hij kwam in dezelfde klas te zitten als ik en ook later op de Mulo. We gingen samen naar dezelfde jeugdclub,en langzamerhand groeide er iets moois tussen ons en toch gingen onze wegen uit elkaar. Gelukkig maar tijdelijk”, aldus Tjikke.

„Als derde telg van ons gezin werd ik geboren in Den Haag. In 1943 verhuisden we naar Rhenen. Vandaar geëvacueerd naar Zeist en in 1945 vertrokken we naar Kollum. Onze vader kreeg een benoeming als evangelist bij wat nu de naam de Kandelaar draagt. Ik kwam na mijn schooltijd terecht bij drukkerij Banda en ging verder in de boekhouding en ging deelnemen aan het kerkelijk werk in onze gemeente. Tjikke slaagde voor het diploma kleuterleidster en heeft acht jaar als juf voor de klas gestaan aan de kleuterschool te Kollum. Sommigen die hier wonen en nú 70 jaar zijn zeggen haar nog gedag met “ha, juffrouw”. We konden elkaar niet vergeten en kregen verkering, zo noemden we dat vroeger. We gingen aan trouwen denken. Dus sparen! Graag wilden we in Kollum wonen. Er was echter woningschaarste. In 1958 werd ons een duplexwoning aangeboden. Na drie jaar verhuisden we naar de v.Bootsmalaan. We konden deze woning krijgen via het bedrijf Banda. Een bedrijfswoning. We kregen vijf kinderen, vier meisjes en een jongen. Prachtig, maar de woning werd te klein. In 1973 werden er aan de Meerkoetstraat koopwoningen gebouwd. We waagden de sprong en hebben een woning gekocht, waar we thans vele jaren met veel plezier wonen met rondom de kinderen en een schare klein-en achterkleinkinderen. In ons trouwen mochten we actief zijn in diverse verenigingen. Intens verdriet is ons niet bespaard gebleven maar elke dag met z’n up en downs mogen we nog samen dankbaar en in een redelijk goede gezondheid beleven. We hebben veel om dankbaar voor te zijn”, aldus Joop.