De hel(d) van Boston

Piet Boelens uit Kollumerzwaag heeft de 122e marathon van Boston volbracht. Zowaar geen kleinigheid, want het was de koudste versie in dertig jaren.

boston De omstandigheden waren erbarmelijk. Zo’n 92 % van de 27.000 deelnemende hardlopers is gefinisht. Drieduizend runners besloten niet te starten. Bij gevoelstemperaturen net boven het vriespunt, voortdurende slagregens en harde oostenkopwind (het parcours was van west naar oost) werd deze marathon fysiek en soms ook mentaal, voor veel runners de zwaarste ooit. Meer dan 2500 mensen moesten op de route medisch worden behandeld bij de vele hulpposten, zowel voor blessures als vooral ook in verband met onderkoeling, terwijl 81 runners naar het ziekenhuis werden vervoerd. Op het 21 km punt werd een kerk opengesteld voor opvang en opwarming. Nederlands topmarathonloper Abdi Nageeye heeft een hamstringblessure overgehouden aan zijn optreden in Boston. Het herstel van de Nederlandse atleet, die in de Amerikaanse stad als achtste finishte, zal vier tot zes weken in beslag nemen.

Helden

Meer dan 1 miljoen toeschouwers, 9500 vrijwilligers en 27.000 runners, zij allen trotseerden als helden naar vermogen het bizarre samenstel van de weerselementen. Vanaf de start in Hopkinton, via Ashland, Framingham, Natick, Wellesley, Newton en Brookline naar de finish in Boylston Street werd het een ware strijd. Vijf jaar geleden, op 15 april 2013, werd de marathon van Boston ontsierd door een aanslag. Bij de finish werden toen twee bommen tot ontploffing gebracht. Drie mensen kwamen om het leven, 260 mensen raakten gewond. In de noordoostelijk gelegen Amerikaanse staat Massachusetts werd daags voor de marathon in Boston aandacht geschonken aan deze verschrikkelijke gebeurtenis tijdens een bijeenkomst in Boylston Street.

33e marathon Piet Boelens

Na 5 marathons in New York City, 2 in Cape Town (56 km), 1 in Tokyo, Londen en Berlijn startte de bijna 66-jarige fysiotherapeut uit Kollumerzwaag als Qualifier in zijn vijfde World Marathon Major, zijn 33e marathon. Hierna volgt voor Boelens op 7 oktober 2018 nog de 6e Abbott World Marathon Major in Chicago, waarbij hij zogenaamd Six Star Finisher kan worden. Hij kwalificeerde zich eerder via de Berenloop Marathon op Terschelling in zijn leeftijdscategorie voor de Boston Marathon. Als één van de zestig Nederlanders plaatste hij zich zo voor ’s wereld oudste georganiseerde marathon. Via andere kanalen hadden nog een veertigtal Nederlanders zich kunnen laten voorzien van een startbewijs voor de 42.195 km in Boston. Even leek Boelens’ 10-jarige hardloop carrière door een fikse blessure te stoppen, maar na behandeling en een hardlooppauze van augustus-december 2017 kon hij de draad weer oppakken. Naast de doordeweekse trainingen en via voorbereidende runs in ondermeer Gorredijk, Apeldoorn, Schoorl, Den Haag, Rotterdam en Venlo, alsmede enkele lange duurlopen tijdens de barre koude in het vroege voorjaar bereidde Boelens zich opnieuw maandenlang serieus voor op de komende marathon. Gelukkig speelde de blessure niet meer op. Bij vertrek vanaf Schiphol met Tui Sports leken de weersvooruitzichten voor de marathon op Patriot ’s Day, maandag 16 april, in Boston niet zo fraai. Na aankomst in Boston op vrijdag werd eerst het startbewijs opgehaald bij de Expo. Door het tijdverschil met Nederland duurde deze eerste dag schijnbaar zes uren langer. De volgende dag stond Piet Boelens met zoon Matthijs (32 jarige meubelmaker ’Boelens Interieur’ uit Amsterdam) als twee van de zes Nederlanders om acht uur ’s ochtends aan de start van een 5 km Run vanaf Boston Common Park. 10.000 runners uit de hele wereld deden mee aan deze FunRun door het centrum van Boston, een run welke werd gebruikt als rustige training voor de Marathon. De rest van de dag werd vrij benut voor sightseeing.

Daags daarna, de dag voor de Marathon, werd het parcours verkend per bus, begeleid door een ex-runner die al meer dan 20 keer Boston Marathon deelnemer was. Zeer leerzaam en informatief. Bovendien een mooie gelegenheid om wat plaatjes te schieten, ondermeer op de startstreep.

Marathon Day

Na een rustige verdere voorbereiding naderden we nu Marathon Day. Doel voor Boelens deze dag was uitlopen en gezond finishen. Immers na zijn langdurige blessure was het tot dan zijn langste afstand. Bovendien noopten de weersomstandigheden tot een voorzichtige opbouw van de 42.195 km. Nooit eerder maakte Boelens een marathon mee onder deze weercondities. Ook de hardloopkledingkeuze werd bepaald: een aantal laagjes, waarbij niet teveel water zou worden opgenomen……Al vroeg in het hotel ontbijtend die dag rond half zes ’s ochtends leverde Boelens plm. 8 uur zijn kleding voor na de run in . Vervolgens stapte hij, intussen al aardig natgeregend, in een van de vele schoolbussen die klaarstonden in Boston Common Park om de 37.000 runners naar Hopkinton, de startplaats zo’n 45-60 minuten rijden van Boston, te vervoeren. In een mêlée aan nationaliteiten werd ook druk gediscussieerd over vooral de te dragen hardloopkleding: sommigen droegen veel, anderen weinig en de keuze bleek later toch van belang! Aangekomen in Athlete’s Village waren de grasvelden veranderd in zompige modderpoelen, waar velen tot soms over de enkels in wegzonken. Er waren weliswaar een tweetal grote tenten, maar om die op de zompige velden te bereiken moesten soms halsbrekende toeren uitgehaald worden. Zelf had Boelens hoezen om zijn hardloopschoenen, maar velen stelden het zonder dat materiaal, met alle miserabele gevolgen van dien. De start vond plaats in groepen van 10.000 runners per 25 minuten. Vanuit het startterrein was het nog zo’n 800 meter naar de start en zowel op weg daarheen als vooraf naar de toiletten: voortdurend aanhoudende hoosbuien, harde wind, huiveringwekkende koude, het waren waarachtig geen fantastische ingrediënten op weg naar de start. Veel runners trilden nat en koud als ze al waren reeds als een rietje en het was tenminste een uitkomst om te kunnen starten, om althans een beetje warmer te worden….

Van start naar finish

Ook de toeschouwers bereidden zich voor. Langs de hele route stonden de meer dan één miljoen mensen met paraplu’s, poncho’s en capes, dik aangekleed. Vele runners startten ook met poncho’s welke naar later bleek pas vlak voor de finish werden afgeworpen. De eerste kilometers na de start was een afdalend parcours. Valkuil is dan om te snel te starten. Advies vooraf was daar rekening mee te houden en rustig te beginnen om het ritme te vinden voor wat ging komen. Al snel volgden beklimmingen en ook weer afdalingen en zo ging dat de rest van de marathon door. Direct in de beginfase haakten al runners af, bevangen door koude en getroffen door blessures. Meer en meer mensen, runners, toeschouwers en soms ook vrijwilligers zochten de medische hulpposten op langs de route, velen ook met onderkoelingsverschijnselen: uiteindelijk bleken meer dan 2500 mensen verzorgd te moeten worden, 81 moesten naar het ziekenhuis worden afgevoerd! Nooit eerder maakte Boelens een dergelijk slagveld mee en ook voor de Boston Marathon was dit een uitzonderlijk zware editie: gezondheidsproblemen vierden hoogtij tijdens de race: spierkrampen, onderkoeling, spierblessures, valpartijen, badend door rivieren van water van start tot finish. Even was het droog, toen de runners een tweetal kilometers voor de finish een tunneltje passeerden….Rond het 20 kilometerpunt bij Wellesley College – bekend als ‘the Scream Tunnel’- werden de runners fanatiek aangemoedigd door de meiden van het College, die zich de longen uit het lijf schreeuwden en smeekten om gekust te worden door de runners... Ter hoogte van Heartbreak Hill was al een slagveld ontstaan; veel runners haakten daar af rond het 32-33 km punt: juist daar stond een zeer sterke kopwind, koude en zeer dichte slagregens en opspelende blessures noopten velen daar tot opgave. Er waren in de kilometers daarvoor reeds een aantal pittige heuvels bedwongen, waarbij soms gewandeld moest worden met het oog op een zekere finish…Intussen bleek Boelens hier gelukkig tegen opgewassen. Het enthousiaste publiek hielp de runners door de moeilijke momenten met een: ‘you got this, you can do it, you’re looking good!’ Zijn keuze om niet voor een bepaalde eindtijd te gaan, maar vooral gezond te willen finishen bleek voor Boelens de juiste keuze. Moe, nog nooit eerder zó moe na een marathon, passeerde hij dankbaar met een brede glimlach de finishlijn in Boylston Street: he DID it! Niet alleen dankbaar, maar ook trots: zijn 33e marathonfinish was een feit, een finish in zijn zwaarste marathon ooit. Na de finish bleek welk een uitputtingsslag deze marathon was. Na ontvangst van de marathonmedaille moest de bagage worden afgehaald en dat in rustig wandeltempo, rillend en stijf wordend van de kou, een soort van wezenloos doorlopen, bijna bevroren handen in drijfnatte, doorweekte kleding en handschoenen, kilo’s zwaarder geworden door een urenlange waterval van regen, hoosbuien en slagregens. Weliswaar kregen de runners een cape om, maar er was nog een weg te gaan naar het hotel en oriënteren op weg erheen werd niet Boelens’ sterkste punt: na een omweg bereikte Piet het hotel waar hij na een warme douche kort opwarmde in bed en daarna met overige runners in de stad terug zag op een gedenkwaardige heroïsche marathon! Op de dag van vertrek naar Nederland, de dag na de marathon, werd een bezoek aan Harvard University nog een hoogtepunt van het verblijf in Boston. Een Nederlandse studente aldaar, Nicole Bakker, leidde Piet en Matthijs langs een aantal studieruimten waar ze ondermeer onderzoeken uitvoert voor haar Master studie. Indrukwekkend Harvard University, meer dan 20 Nobelprijswinnaars voortgebracht en qua gebouwen en terreinen een stadsdeel omvattend gebied van Boston.

De marathon van Boston is voltooid, blessurevrij en gezond gelukkig; terug kunnen zien op een heroïsch gevecht tegen de elementen in Boelens’ zwaarste marathon ooit. Een bijzondere ervaring rijker. Volgend doel van Piet Boelens: de Chicago Marathon, oktober 2018, zijn 34e marathon, zijn 8e marathon voor KiKa en zijn zesde Abbott World Marathon Major. Opnieuw D.V. 42 km en 195 meter hardlopen en op dag van de start in Chicago 42 jaar en 195 dagen getrouwd!