Modelschip symbool voor DDFK-periode Heldoorn

Damwâld

“Fuortgean is in bytsje dea gean”, zo verwees Sicko Heldoorn vrijdag bij zijn afscheid als waarnemend burgemeester van Dantumadiel naar een gevleugelde uitspraak om daarna de zin uit te breiden met: “mar myn fuortgean is in bytsje minder tragysk”.

Hij typeerde de op zes weken na vierjarige ambtstermijn hier kortheidshalve als een periode die hij graag aanving en even zo graag afsluit om niemand voor de voeten te lopen. De perikelen rond de gemeentelijke herindeling zijn hier debet aan. “Somtiden bin jo ferstuivere hoe’t it op en ta giet. Somtiden giet it bûten de gemeenteried noch heftiger as yn de ried”. Vooral de ‘wâldpikenmentaliteit’ is hem in Dantumadiel naar eigen zeggen goed bevallen. “Wâldpiken binne moaie minsken: sljocht en rjocht. Se sjogge oeral hannel yn en wolle oer alles ûnderhannelje”. Het gebied leerde hij dankzij een bootreis met zijn echtgenote Anja Hiemstra ook goed kennen. “It Bûtenfjild is noch net skeind”. De zelfstandige inzet en het zelfbewustzijn van Dantumadiel bieden volgens hem toekomst. Bijzonder voor zijn afscheidsreceptie was dat hij ’s ochtends met cliȅnten van Talant eigenhandig de hapjes klaarmaakte. “It is in ferriking fan jins libben minsken mei in beheining yn jo kring op te nimmen”. Namens de gemeenteraad bedankte Remy Teunissen Heldoorn voor zijn inzet als burgemeester en als burgervader. In een licht humorvolle speech refereerde hij aan de kennismaking in het provinciehuis waarin voormalig gedeputeerde Heldoorn in de vergadertafel nu eens op de stoel van de Commissaris der Koning zat. “De rugleuning van deze stoel is twintig centimeter hoger dan de andere stoelen. In deze sfeer werd het ijs snel gebroken”. Gaandeweg leerden de raadsleden hun nieuwe voorzitter kennen als iemand die met opgestroopte mouwen iedereen bijpraat en met engelengeduld luistert. De mooiste uitspraak van hem voor het historisch geheugen blijft, aldus Teunissen, dat hij in een kakofonie de raad tot de orde riep met: “Ik weet dat jullie een burgemeester zoeken voor een zelfsturende raad, maar tot die tijd ben ik de burgemeester die hier de orde bepaalt”. Met een verwijzing naar zijn bestuurlijke en zeiltechnische ervaring in watersportkringen roemde zijn collega Wil van den Berg van Ferwerderadiel zijn schipperskwaliteiten in de meest brede zin. Het wordt volgens Van den Berg nog wel eens onderschat dat de persoonlijke verhoudingen bij een gemeentelijke herindeling van groot belang zijn. Het vermogen tot relativeren en een goed gevoel voor humor zijn in zijn optiek ook waardevol gebleken. Met plezier herinnerde hij aan de sms-berichten die hij van Sicko en Anja ontving als ze zeilend de haven van London waren binnengelopen. De verdiensten van Heldoorn leidden ertoe dat de colleges van b. en w. van de DDFK-gemeenten hem indirect benoemden tot modelschipper. Namens hen ontving Heldoorn een scheepsmodel van ‘Zijne Majesteits Ferwerderadiel’ met de wens voor een behouden vaart. Als mystery guest gaf Eelke Lok de receptie extra kleur naast een optreden van Tsjirmerij. “In boargemaster hat twa dagen wurk dat er dan oer de hiele wike spried”. Bij het uitdiepen van de doopceel van Heldoorn passeerde deze in Lok zijn rede als opbouwwerker, gedeputeerde, burgemeester van Opsterland en later Assen en als ‘dy Fries mei dy reade sjaal’. De scheidende burgemeester wist de onverholen humor op waarde te waarderen. “Ik bin der oan wend dat net alles like komplimenteus is”.     Tekst en foto's: Jelle Raap 

Auteur

jkommerie