Quatre Tickets De Swing: magnifique!

Feanwâlden

‘C’est magnifique’ van Luis Mariano was het laatste nummer, dat het jazz-ensemble ‘Quatre Tickets De Swing’ zaterdagavond, samen met zangeres Inge Alberts, in de Schierstins in Feanwâlden ten gehore bracht. Veranderd in ‘C’était magnifique’ is de tekst van toepassing op alles wat de vier instrumentalisten en de zangeres daarvoor allemaal te berde brachten. Dat begon met Charles Aznavours ‘For me formidable’, waarin Inge zowel de Franse als de Engelse tekst met veel gevoel voor dictie neerzette en Peter Swart op de saxofoon niet alleen mooi solowerk afleverde, maar ook de zang van een ragfijne tegenpartij voorzag. Dit alles op basis van het fantastische snarenspel van Georg Lankester(gitaar), Eric van Buijsen(bas) en Arthur Siero(gitaar).

Inge Alberts kwam vier jaar geleden bij het al bestaande ensemble en is een zangeres van formaat. Met haar warme timbre, haar uitstraling en niet te vergeten haar uitzonderlijk goede articulatie is zij in staat om nummers als ‘Paris je t’aime’, ‘Menilmontant’, ‘Nuages’, ‘Gypsy in my soul’, ‘Que reste-t-il de nos amours’, ‘ain’t misbehavin’ en vele andere chansons en jazzstandards op bijzondere wijze naar haar hand te zetten.

Hoewel zij soleert, gaat zij niet solistisch te werk, maar voegt zij zich muzikaal naar het haar omringende ensemble, waarbij Peter Swart op saxen of klarinet zonder woorden een vergelijkbaar vertellende rol heeft als zij.

Peter, die in zijn solospel virtuoos, swingend en meeslepend is, blijkt evenzeer dienend te kunnen zijn in begeleidende passages, daarbij opgaand in de ritmische ondersteuning van gitaristen en bassist.

In veel gevallen is de opzet van de nummers zodanig, dat de zang eerst becommentarieerd wordt door een saxofoon- of klarinetsolo en daarna door een gitaarsolo.

Het publiek in de Schierstins wist dus, waarop het in muzikale zin kon rekenen.

Qua tempo kreeg het hoofdzakelijk snelle nummers voorgeschoteld, af en toe onderbroken door een langzaam chanson, zoals ‘Nuages’ van Django Reinhardt.

Puur instrumentale nummers waren onder andere ‘Fleur de Lavande’, ‘Hot Lips’ en ‘Place du Tertre’. Hoewel deze ijzersterke stukken in zekere  zin eindeloos leken, kregen ze elke keer een degelijke en duidelijke afronding.

Wat het begin van de nummers betreft, het hardop tellen of het tikken met de voet zorgde voor een goed gezamenlijk begintempo. Slechts één keer – nota bene bij ‘Exactly like you’ – was het allereerste begin niet exact gelijk en moest er een tweede start komen.

Geen probleem, want zo duurde het heerlijke concert gewoon iets langer. Ook de toegift ‘Domino’ was goed voor een welkome verlenging van het muzikale genot.

Tekst: Rennie Veenstra

Foto: Sjoerd Hania


Auteur

jkommerie