Douwstra, Smit en Wilkens op dreef in Damwâld

Damwâld

Zowel onder de titel als in de volgorde ‘Douwstra, Smit en Wilkens’ traden de troubadours met de voornamen Gurbe, Marcel en Piter zaterdagavond op in De Kruisweg in Damwâld.

Ze deden dat in een huiskamersetting, met een gezellig vloerkleed en dito schemerlampen, en brachten alle drie voornamelijk bekende nummers naar voren. Gurbe  paste ze perfect aan bij de actualiteit, zoals de verkiezing van Trump als president van Amerika en de dood van zanger Leonard Cohen, en gaf voorafgaande aan nummers als ‘Sweve’ en ‘Fryslân Stjonkt’(over de Centrale As) ongezouten zijn mening over het een en ander. Hij zei begrip te hebben voor het feit, dat hij tengevolge van zijn protestlied tegen de As niet gevraagd was om te zingen bij de feestelijke opening ervan. “Mar it is net te begripen, dat de artysten, dy’t wol frege binne, gratis optrede moasten by de iepening fan dit jild ferslinende projekt”, voegde hij eraan toe. Gurbe maakte van zijn aankondigingen en zangnummers(‘Cliffs of Moher’, ‘As it myn tiid is’, ‘Jou my in tút’) een goed lopend geheel, als was hij volgens zijn opvolger in het programma wat te lang van stof. Die opvolger was Marcel Smit, die meteen een nummer over zijn geboortedorp De Westereen te berde bracht en aan het eind ervan het publiek testte op het Westereender dialect. Marcel stond zo nu en dan iets te dicht bij de microfoon om goed verstaanbaar te zijn, maar zijn performance liet niets te wensen over. Met veel gevoel voor humor zong hij een ‘ode aan de man die voor zijn vrouw een IKEA-kastje in elkaar moet zetten’ en het nummer ‘Omstekeard’ en met eenzelfde gevoel voor dramatiek zette hij een lied over een verloren liefde(‘Deselde Sinne’) neer. Bij diverse nummers was Marcel praat-zingend actief, hetgeen hem goed afging. Als laatste troubadour nam Piter Wilkens de voor hem klaarstaande gitaar ter hand om het publiek te trakteren op uiteenlopend repertoire. Nummers uit zijn programma ‘Libbende Stiennen’ passeerden de revue, maar ook de ‘Liwwadder Blues’ en ‘De Oldehove Siën’ kwamen voorbij. Een nog betrekkelijk nieuw lied was ‘In bân fan goud’, dat nog op cd moet verschijnen en helemaal passend bij de dag van de intocht van Sinterklaas was het nummer ‘Sinteklaas is myn held’. Piter zong en speelde met veel enthousiasme, dat nog eens verdriedubbeld werd in de gezamenlijk naar voren gebrachte slotnummers van het drietal. Daarvan hadden er meer mogen zijn. TEKST RENNIE VEENSTRA, FOTO'S KOOS SCHERJON  

Auteur

jkommerie