Finalespektakel bij Feanster tennistoernooi

SURHUISTERVEEN

Na een week met ruim 164 poulewedstrijden werden zaterdag de finales van het Feanster tennistoernooi gespeeld.

Al vroeg in de ochtend kwamen Geke van der Molen en Tietie Pruim de baan op. Na hun zware partij van de vrijdagavond kwam deze wedstrijd te vroeg. Beter verging het Freerk Weening tegen Theo Wijma. De ongeplaatste Wijma gaf uitstekend partij maar moest uiteindelijk buigen voor de routine van Weening. Tekenend voor de strijdlust van Wijma was zijn wanhoopspoging om het matchpunt te voorkomen. Zelf was hij te laat voor de bal maar met veel precisie gooide hij zijn racket naar de bal. Helaas verdwenen zowel racket als bal in het net. Michiel de Vries en  Jos Pettinga maakten het helemaal te bont. Na een enerverende strijd moest de 3e set de beslissing brengen. Tijdens de 1e toernooidagen hadden ze een uitstekende relatie opgebouwd met de golden ladies in de kantine. Een knipoog was toen voldoende om Froukje met een schaal bitterballen naar de baan te lokken. Het krachtvoer leidde uiteindelijk naar een overwinning zodat de Vries en Pettinga hun overwinning opdroegen aan het kantineteam. Pieter en Arjan van der Meer roken de finale. Maar in de derde set ging het helemaal mis. Lokale helden Lieuwe de Jong en Henk Geertsma haalden de laatste energie uit hun tenen. Verbouwereerd bleven de Van der Meertjes met lege handen achter. Arjan dreigde nog met een kort geding maar kon na twee glazen bier de uitslag wel rechtvaardigen. Ronald Verschoor maake zijn favorietenrol waar in een tennismarathon. Zijn tegenstander probeerde met zijn outfit nog indruk te maken. Met een bij zijn haarband kleurend  koordje probeerde hij Verschoor in verwarring te brengen. Uiteindelijk was het publiek de grote winnaar die niet alleen van een prachtige wedstrijd maar ook van een psychologische oorlogvoering kon genieten. Corry Vlasma kon het  in ieder geval wel waarderen. Lieuwe de Jong pakte zijn tegenstander direct bij de kladden. Met een oppermachtige 6-2 liet hij Arjan Tonnis alle hoeken van de baan zien. Tonnis herpakte zich echter en trok met gevarieerd aanvalsspel de overwinning alsnog naar zich toe. Clubkampioen Harry Elzinga kwam er met Meindert Fokkens niet aan te pas tegen Rein Baarsma  en Freerk Weening. Onder een steeds luider gemopper haalde hij zijn ezelsslag uit zijn racket. Voor de insiders betekent dat, dat hij door zichzelf steeds ezel te noemen voortdurend in dezelfde val van Weening liep. In de koningsklasse kreeg het toernooi bijna de jongste winnaar aller tijden. Geïnspireerd door Bonifatius maakte de zeventienjarige Bas van der Kooi er een ware slijtageslag van. In de tweede set had hij de overwinning voor het grijpen, maar Wim Zijsling, getooid met een bierpetje en kleurige zomerse tennisbroek, kwam terug van een 5-2 achterstand en trok de set naar zich toe. Zijsling herpakte zich, dronk een paar teugen water en maakte in de derde set korte metten met Van der Kooi. Rond 16.30 uur kon voorzitter Sietze Hoekstra terugzien op een uitstekend toernooi. Hij complimenteerde de toernooileiding, sprak zijn waardering uit voor Piet Paulusma en realiseerde zich dat zonder de uitzonderlijke inzet van het kantineteam, de schoonmaakploeg en baancommissie, dit toernooi niet zo goed was verlopen. Dankzij de trouwe sponsoren kon het deelnamegeld beperkt blijven. In zijn rol als voorzitter mocht hij al die sportieve dames en heren feliciteren. Dat deed hij met veel plezier en liefde. En het bleef nog lang gezellig op de Feansterbanen.

Auteur

Marike Van der Molen