Hoofdrollen Elske DeWall en Peter Vermaat in The Mass

DOKKUM

In het kader van de Bonifatiusdagen 2016 werd zaterdagavond in de Bonifatiuskapel in Dokkum The Mass uitgevoerd. Eigenlijk is opgevoerd een toepasselijker woord, want het ging om een theatrale voorstelling, met een verhaal, muziek en dans.

In The Mass, een initiatief van Sjoek Nutma, werden de onderdelen van de Latijnse Mis – Kyrie, Gloria, Credo, Sanctus/Benedictus en Agnus Dei - op Latijnse tekst en eenstemmig a capella ten gehore gebracht door de Karmel Schola, onder leiding van Hans Eijsink, en zong zangeres Elske DeWall moderne klassiekers tussendoor. De keuze van deze klassiekers – ‘Zing, vecht, etc.’ van Ramses Shaffy, ‘You raise me up’ van Josh Groban, ‘Wa leaut no neat’ van Rients Gratama, ‘Ave Maria’ van Beyoncé en ‘Iedereen is van de wereld’ van The Scene – had alles te maken met de tekst, die gelinkt kon worden aan de eerder genoemde Latijnse zangen. Elske zong haar repertoire met veel overtuiging en passie, bijgestaan door de vaardige muzikanten Peter van der Zwaag (toetsen, backing vocals), Johannes Adema (basgitaar, contrabas) , Peter Krako (gitaren, backing vocals) en Mark Eshuis (drums) en het Scratchkoor Dokkum, onder leiding van Sjoek Nutma. Het Scratchkoor had qua volume hier en daar iets opvallender zijn werk kunnen doen, maar kleurde de achtergrond van elk nummer fraai in. Dat de vele teksten helemaal uit het hoofd konden worden meegezongen, verdient een compliment. De mooiste momenten in het geheel waren die, waarbij Karmel Schola en/of Scratchkoor en Elske hun zang combineerden, zoals in het Kyrie en in het Agnus Dei. De toerbeurtzang, waarbij de toonsoort overeenkwam, deed het geweldig goed. Wat de zang van de Karmel Schola betreft, deze had wat serener mogen klinken, dat wil zeggen zonder vibrato. Het hogere octaaf van de deelnemende dames aan deze officieel eenstemmige mannenzang, was alleszins acceptabel. Tot driemaal toe voegde verteller Peter Vermaat een verhaal aan de voorstelling toe. Met op zijn handen twee doodskoppen speelde hij een ludieke dialoog tussen Bonifatius en Dirck Rafaëlszoon Camphuysen uit, aan het Credo liet hij de twijfel en het geloof van de profeet Elia voorafgaan en tenslotte waagde hij zich aan een preek over tal van figuren in het kader van het thema ‘Moedig & Opmerkzaam’. In de preek, verre van saai, was de structuur moeilijk te ontwaren. Bovendien duurde hij met zijn vijfendertig minuten te lang. Jammer. Gelukkig was er daarna de woordeloze dans van Stephanie van der Wiel, die het publiek met haar prachtige verrichtingen bijna alle hoeken van de kapel deed zien. TEKST: RENNIE VEENSTRA FOTO'S: JAN VAN EMPEL

Auteur

Marike Van der Molen