Werkgroep Grauwe Kiekendief zoekt vogelakkers op Ameland

HOLLUM

Werkgroep Grauwe Kiekendief en Vogelbescherming Nederland hebben een project opgezet dat ‘Wadvogels van Allure’ heet. Voor dat project is de werkgroep op zoek naar vogelakkers op Ameland om daarmee de blauwe kiekendief terug te krijgen op het eiland.

De blauwe kiekendief was lange tijd een broedvogel op het eiland, maar hij komt al een aantal jaren niet meer tot broeden en wordt slechts sporadisch waargenomen. Vogelakkers kunnen voorzien in een gunstige landschap voor de kiekendief om muizen te vinden: waar voedsel is, zou de vogel zich ook weer kunnen vestigen. Voor het project ‘Wadvogels van Allure’ is 150 ha aan vogelakkers nodig voor het totale Waddengebied. Er liggen al vogelakkers op Texel en de werkgroep zoekt naar mogelijkheden aan de waddenkust, op Schiermonnikoog en op Ameland. Het is een vorm van agrarisch natuurbeheer. Het project heeft subsidie toegekend gekregen uit het Waddenfonds. Een vogelakker is een akker van enkele hectaren open gebied, die is ingedeeld in stroken luzerne of rode klaver afgewisseld met natuurbraak, waar van alles groeit. De luzerne of rode klaver wordt in het groeiseizoen drie keer gemaaid en dat kan worden gebruikt als ruwvoer voor rundvee of schapen. Kiekendieven jagen op muizen in velden waar het gewas laag is. In velden met natuurbraak en hoge vegetatie vangt de kiekendief zijn muisjes veel moeilijker. De populatie muizen kan juist in die stroken met hogere vegetatie goed groeien. De regelmatig gemaaide stroken van de vogelakker biedt de kiekendief de kans zijn prooien te verschalken. Jules Bos en Oike Vlaanderen  van Wadvogels van Allure waren gisteravond aanwezig op de informatieavond van terreinbeheerders en stelden daar hun vraag aan de boeren en landeigenaren. Voor een periode van vier jaar (2016 tot en met 2019) vragen ze land voor de aanleg van de vogelakkers. De eigenaren krijgen een vergoeding van € 500,00 per hectare per jaar. De werkgroep stelt het zaaizaad ter beschikking, de werkzaamheden zoals het zaaien, maaien en afvoeren van de klaver of luzerne, is voor de landeigenaar.  De boer kan die opbrengst zelf gebruiken of verkopen en krijgt er misschien wel de blauwe kiekendief mee terug. Voldoende voedsel is daarbij cruciaal. De roofvogel broedt sinds 2009 niet meer op Ameland. Hij wordt er nog wel eens gezien, maar tot nestelen komt het niet meer. In 1991 werden er nog 26 broedparen geteld. Daarna is het gestaag achteruitgegaan tot er in de eerste jaren van de eenentwintigste eeuw nog maar vier stelletjes broedende blauwe kieken werden gesignaleerd. Sinds 2009 zijn er geen jonge blauwe kiekendieven meer bijgeschreven op Ameland.

Auteur

Marike Van der Molen