Mes snijdt aan drie kanten bij kattenopvang Munnekezijl

Munnekezijl - Wethouder Paul Maasbommel van de gemeente Kollumerland c.a. heeft op Goede Vrijdag de nieuwe Kattenopvang en Dagbesteding Bastet in Munnekezijl geopend. Voor Wendie en Henry Sonneveld was dit een bijzonder moment, want het heeft heel wat voeten in aarde gehad voordat de verhuizing van Lauwerzijl naar Munnekezijl een feit was.

Het mes snijdt bij de particuliere Kattenopvang aan drie kanten, zo stellen Wendie en Henry Sonneveld. Zij helpen de katten namelijk niet alleen aan een mooi plekje, maar bieden mensen met een psychische en verstandelijke beperking ook een zinvolle invulling van hun dag. Ook de eigenaren van de katten zijn heel blij dat deze opvang er is. Ze komen vanuit het hele land hier naar toe omdat wij ook langdurig pension aanbieden. Dat kan bijna nergens. Zo hebben mensen uit Eindhoven hun katten hier gebracht omdat ze tweeëneenhalf jaar naar Taiwan gaan. Een vrouw uit Den Haag heeft haar vier katten hier gebracht omdat ze na haar scheiding tijdelijk in een flat woont. ,,Ook het verhaal van Nikki is bijzonder’’, vertelt Henry Sonneveld. ,,Deze kat is meer dan twintig jaar verzorgd door een vrouw, totdat zij naar het verzorgingshuis moest. Nikki mocht niet mee. We hebben die vrouw hier nog een keer heen gehaald. Dat vond ze geweldig’’, aldus Sonneveld. Aaibaar Hij is altijd al een kattenliefhebber geweest. Wendie niet. ,,Eigenlijk had ik een hekel aan katten. Ik was meer een hondenmens’’, vertelt ze. Totdat ze een verwilderd katje in huis kregen die de muizen in hun woning moest vangen. Het lukte Henry om deze wilde kat weer aaibaar te maken. Daardoor begon Wendie katten steeds leuker te vinden. Toen hun kat werd doodgereden ging ze op zoek naar een nieuwe. Op die manier kwam ik in aanraking met de Stichting Kat in Nood. Ik ben vrijwilliger geworden bij deze Stichting en zo ben ik in de kattenwereld terecht gekomen. Nu zie ik het als een uitdaging om katten die niet terecht kunnen in een gewoon asiel, handelbaar te maken. Wij proberen de katten als het mogelijk is te herplaatsen, maar als dit niet kan, dan mogen ze de rest van hun leven bij ons blijven wonen’’, zegt Wendie. Het echtpaar werkt er allebei nog naast. Hij in de jeugdzorg, zij in de gehandicaptenzorg. Via haar werk kwam ze op het idee om dagbesteding te bieden voor mensen met een beperking. ,,Zij halen veel voldoening uit het werken met dieren.’’ Geen vergunning Momenteel worden vijftig katten bij Bastet opgevangen en vijftien katten wonen in het pension. In een speciale kattenhuiskamer hebben de dieren  de nodige hangplekjes en een ruime buitenren. Verder is er een nieuwe kantine en een ziekenboeg. In 2008 waren de eerste plannen er al voor een kattenopvang in Munnekezijl, bij de woning van Wendie en Henry Sonneveld. De gemeente heeft de vergunningverlening drie keer afgewezen. De vierde keer was het wel raak. Daarna duurde het drie jaar voordat het bestemmingsplan was aangepast. Vorig jaar september was alles rond. ,,Vervolgens hebben we met behulp van mijn vader, die heel handig is, keihard gewerkt om alles binnen op te knappen.’’ De eerste reacties zijn volgens Wendie Sonneveld positief. Er kunnen nog wel meer cliënten bij op de dagbesteding. Sonneveld: ,,Omdat er nu nog veel onduidelijkheid is rondom de Wet Maatschappelijke Ontwikkeling is er weinig roulatie bij dagbestedingen. Instellingen willen het geld graag binnenboord houden. Maar ik denk dat mensen met een beperking uiteindelijk toch wel doen wat ze graag willen en er zijn genoeg die het leuk vinden om katten te verzorgen. Dus als alles straks duidelijk is met de WMO, heb ik er alle vertrouwen in dat het goed komt.’’ Tekst en foto's: Klasina van der Werf