Weerman Gerrit Hiemstra met wandelgids terug in jeugdsferen

EASTERMAR

De omgeving van de Friese Wouden en het werken en recreȅren in dit gebied zullen door klimaatverandering een ander karakter krijgen. NOS-weerman Gerrit Hiemstra zei donderdag in Eastermar deze ontwikkeling te voorzien. “Hoe wit ik net, mar de omjouwing en de maatskippij sille oars wêze as no”. Hij stelde de aanwezigen in hotel Meerzicht overigens snel gerust met: “It hat eins altyd sa west. It sil ek feroarje en mei syn tiid meigean moatte, want oars wurdt it in museum en dat moat net”.

Het duurde even voordat Gerrit Hiemstra, geboren aan de Lânsbuorren in Sumar, warm liep voor een korte speech over de verandering in het klimaat. “De seizoenen wurde langer. Dat merke jo no al. Yn myn jeugd ha wy ea yn de earste wike fan maaie in skiep út it lân helle, om’t it snijde”. Zijn interesse ging vooral uit naar de kersverse wandelgids over het 165 kilometer lange streekpad Noardlike Fryske Wâlden. Het eerste exemplaar ontving hij als ambassadeur van de organisatie Noardlike Fryske Wâlden (NFW) van voorzitter Albert van der Ploeg. Beiden kennen elkaar al sinds ze studeerden aan de Universiteit Wageningen. Hiemstra zei bij aankomst in Eastermar vooral vlaggen te hebben verwacht vanwege een toenemend aantal miljonairs in het dorp door een profijtelijke postcodeloterij. “Mar, de minsken binne hjir rêstich. Ik haw al even sjoen hoe’t it paad der hinne leit. It is allegearre hiel werkenber”.

Scherjontsjes

Het feest van herkenning bracht hem terug naar zijn jeugdjaren tussen Sumar en Eastermar. “As lyts jonkje gongen wy de lannen yn. Wy hellen fan alles út: aisykje en eine- en dowenêsten sykje. Elk jier om dizze tiid hinne is der in soarte fan heimwee nei de wâlden. Hjir is myn ynteresse ûntstien foar de natoer en foar it waar. Dy ynteresse waard der yn de jeugd al lein troch troch de wâlden te strunen”. Hij vertrouwde de aanwezigen toe binnen afzienbare tijd weer in Fryslân te gaan wonen met zijn echtgenote die van oorsprong uit Burgum afkomstig is. “It nije hûs fan uzes is yn Fryslân, mar net yn de wâlden, al sille wy dêr faak hinne gean te kuijerjen”. Hij toverde een milde glimlach tevoorschijn met zijn slotopmerking: “As jo wat wolle, dan moatte jo eins earst in pear Scherjontsjes keapje”.

Wandelprovincie

Directeur Joep Naber van de bijna 40-jarige Stichting Wandelnet roemde het nieuwe streekpad vooral vanwege de vele verhalen die eraan zijn verkleefd. Ellen Gebben werd door hem met een bos bloemen verblijd vanwege het vele voorwerk. “Aan het verwezenlijken van een pad gaan soms maanden en soms jaren vooraf, omdat je toestemming van alle grondeigenaren moet hebben er gebruik van te kunnen maken. Alleen dat is al een feestje waard”. In nationaal verband springt Fryslân er naar zijn zeggen uit met verhoudingsgewijs een groot aantal wandelpaden. “Friesland is zo’n beetje de wandelprovincie van Nederland geworden”. Het idee voor een streekpad is al ontstaan in 2013. Het werd tijdens een druk bezochte bijeenkomst in hotel Meerzigt toegelicht door de initiatiefnemers Jaap en Anneke Jongejan. “In 2013 was er nog niets te zien van de Sintrale As. Nadien zijn er enkele aanpassingen op de route geweest”, aldus het wandelechtpaar. Albert van der Ploeg: “Wy binne hjir grutsk op. Wy binne der hartstikkene bliid mei”.

Tak

Met het doorknippen van een tak met een grote schaar op een houten bruggetje in de dorpskom van Eastermar openden Gerrit Hiemstra en Joep Naber het streekpad officieel. De groep wandelde daarna over het zand- of schelpenpad naar de enige toren in Nederland die aan vier kanten met klimop is begroeid: de kerktoren in het buurtschap Heechsân. Staand op een grafzerk vertelde Douwe Kootstra uit Feanwâlden daar een boeiend verhaal over een arme wâldpyk die niet met een rijke boerendochter mocht trouwen. Ze werden, na een onverwachte wending in het verhaal, alsnog door de dood herenigd.