Diamanten echtelieden honkvast in Drogeham

Drogeham

Het komt niet vaak voor, zestig jaar getrouwd en even lang woonachtig op dezelfde plek. Bij Anne Alma en Rienkje Alma-Pitstra uit Drogeham is dit wel het geval. ,,Wy ha it hjir écht goed nei de sin.”

In het hart van Drogeham streken Anne en Rienkje Alma in 1958 neer aan het Tsjerkepaed. Dat was enkele weken na hun huwelijk op 28 februari van dat jaar. De beide geboren en getogen Harkemasters vonden snel hun draai in het brinkdorp om er tot de dag van vandaag te blijven. ,,Wy wienen hjir fuortendaliks thús en fermeitsje ús bêst mei in soad kunde.”

Dat was woensdag zeker ook het geval, de dag dat Anne en Rienkje Alma hun zestigjarig huwelijksjubileum vierden. In de ochtenduren kwam burgemeester Gerben Gerbrandy van de gemeente Achtkarspelen langs om de diamanten echtelieden te feliciteren. Gerbrandy toog niet met lege handen naar de woning aan de voet van Walburga-Tsjerke. De burgemeester had een kopie van de trouwakte meegenomen. Deze viel zeer in de smaak bij het echtpaar Alma. ,,Dit is prachtich. Wat moai.”

Bij het bekijken van de trouwakte kwamen de herinneringen aan 28 februari 1958 weer naar boven. Net als woensdag was er zestig jaar geleden sprake van koude omstandigheden. ,,It wie doe dik winter, mei in protte snie.” Anne Alma en Rienkje Pitstra gaven elkaar het jawoord op het gemeentehuis van Achtkarspelen in Buitenpost. Dat gebeurde na een periode van ruim drie jaar verkering.

De serieuze liefde voor elkaar ontstond bij Anne Alma en Rienkje Pitstra medio de jaren vijftig, op het moment dat zij richting het westen van het land trok om in diverse hotels en restaurants te gaan werken. Daarvoor waren beiden al heel veel met elkaar opgetrokken. Anne Alma is geboren op 31 mei 1937 in Harkema. Rienkje Pitstra zag het levenslicht op 5 maart 1939, eveneens in Harkema. Beiden groeiden op aan de zuidwestkant van het dorp, waar nu de Nijewei en De Bosk zijn.

Op de lagere school, die destijds aan de Warmoltsstrjitte was gevestigd (in het pand waar voorheen supermarkt Poiesz zat en waar binnenkort een schildpaddenopvang komt), waren Anne Alma en Rienkje Pitstra klasgenoten. Steevast gingen beiden dagelijks samen met vele anderen richting de school middenin het dorp. Dat betekende altijd veel vertier, weet het jubilerende echtpaar nog. ,,Mei in hiele ploech gongen wy nei skoalle ta. Wy hienen it hiel moai mei elkoar.”

Om de kost te verdienen, diende Anne Alma talrijke werkgevers. Hij was onder meer poelier bij diverse bedrijven en hij werkte circa twintig jaar bij de toenmalige NTF in Sumar (het huidige Sonac). Ook stond de Drogehamster op de loonlijst van Hoogovens en Bruynzeel. Alma is een liefhebber van tuinieren. Zijn grote hobby is nog steeds vissen.

Anne en Rienkje Alma kregen drie kinderen. Het nageslacht telt verder zeven kleinkinderen en twee achterkleinkinderen. Na het huwelijk zorgde Rienkje Alma voor de kinderen en het huishouden. Daarnaast werkte ze ook bij de bakker in Drogeham waar ze schoonmaakwerkzaamheden deed. Datzelfde was het geval op tal van andere adressen. ,,Ik ha by in soad minsken oan’t wurk west”, zo vertelt Rienkje Alma die net als haar man van aanpakken weet. Dat is eveneens het geval in de eigen huishouding. De humorvolle echtelieden doen zelf de boodschappen en het koken. Waar nodig springende kinderen bij om te helpen.

Wanneer de temperaturen binnenkort weer gaan stijgen en de lentezon terrein wint, hoopt Anne Alma er op uit te kunnen trekken. Dat doe hij graag. Zo is Alma bijvoorbeeld nog steeds lid van de Drogehamster vogelwacht. De huidige winterse omstandigheden weerhouden Alma er trouwens niet om iets in de buitenlucht te ondernemen. Integendeel. Mocht de ijsvloer het toelaten, dan gaat hij nog een rondje schaatsen. Rienkje Alma waagt zich nu niet meer op de smalle ijzers. In het verleden was dat wel anders en was ze zeer succesvol bij kortebaanwedstrijden. ,,Ik ha raar wat sintsjes wûn mei it reedriden”, zo glimlacht ze.

Voor het schaatsen was woensdag geen tijd. Na het bezoek van Gerbrandy en het open huis op het Tsjerkepaed dat tot halverwege de middag duurde, ging het richting Paviljoen De Leyen onder Rottevalle voor een gezellig etentje met de naaste familie. De kroost is maar wat blij en dankbaar dat Anne en Rienkje Alma nog volop in het leven staan. ,,Se binne beiden noch goed sûn en rêde harren prima. Wat wolle jo nog mear.”

Tekst en foto’s: Atze H. van der Ploeg


Auteur

jkommerie