Effectieve masterclass Frans Douwe Slot

Veenklooster

Wie in het openbaar een pianoles krijgt, moet over enig lef beschikken, want zijn of haar prestaties worden ten overstaan van een luisterend publiek onder de loep genomen.

Dat was zondagmiddag het geval in Fogelsangh State in Veenklooster, waar pianist Frans Douwe Slot op verzoek van de Kunstkring Hardegarijp – deze organiseert in de state geregeld optredens met als thema ‘Muziek rond de Vleugel’ –aan drie gevorderde pianistes lesgaf. Eén van hen was Willemijn van Rossum, bestuurslid van het organiserende comité. Zij nam, onder de hoede van Frans Douwe, de prachtige ‘Regendruppelprelude’ van Chopin tot in de finesses door. Om te beginnen speelde zij het volledige stuk en vervolgens becommentarieerde haar ‘meester’ tal van zaken. Vanzelfsprekend kwamen de vele ‘druppel’- noten uitgebreid ter sprake. Ze moesten constanter klinken, in de juiste dynamische verhouding met de noten erboven en eronder en hun getik moest het muzikale hart van de speelster tot tikken brengen. De meesterpianist wees zijn leerlinge op het belang van een juist pedaalgebruik, de betekenis van de toonsoorten en het gedoseerd opvoeren van de spanning. Hij was veelvuldig aan het woord, analyseerde het werk nauwkeurig en waar nodig, speelde hij fragmenten voor, zong hij passages mee of tikte hij een ritme. Even bevlogen gaf hij les aan de zussen Erna en Marjanne Jansen, die vierhandig de ‘Marcia Lugubre’ van Gaetano Donizetti en het Andante uit ‘Skriabinade’, opus 60a, van Jan Masseus uitvoerden. De dames kregen tips omtrent een gezamenlijk toucher, het gezamenlijke ademhalen en het kijken naar elkaars beweging. Frans Douwe adviseerde hen om de lijnen van de composities te volgen en in gedachten mee te zingen, het legato dicht bij de toets te spelen en gebruik te maken van de spanning tussen de noten. In dynamisch opzicht mochten ze van hem bij een crescendo niet altijd alles geven. Hoewel het voor de cursisten niet altijd even gemakkelijk was om meteen alle verbeteringen door te voeren, lieten zij wel middels hun spel horen, dat zij de aanwijzingen hadden begrepen. Of dat ook voor alle toehoorders gold, is de vraag. Er werden namelijk nogal wat vaktermen gebruikt, die waarschijnlijk sommige oren deden tuiten. Frans Douwe Slot deed er alles aan om niet over de hoofden heen te praten, maar kon in dat opzicht uiteraard geen ijzer met handen breken. Wat hij met zijn enthousiasme wel brak, was het hart van iedere aanwezige. RENNIE VEENSTRA

Auteur

jkommerie